Skip to main content

Koha per te menduar per sigurine (ne Turizem).

Koha për të menduar për sigurinë!
Janar 2015


Dritan Zaimi
Kontakt: dzaimi@gmail.com

Tashmë, Shqipëria me gjithë thesaret e saj të panumërta, derdhur me bujari të madhe nga mëma natyrë në çdo cep të vendit tonë, duket sikur po del nga skutat apo xhepat e fshehtë ku ishte fshehur. Dikur nëpër kartolina ishte bërë e udhës të shikonim qytetet tradicionale të kulturës shqiptare si: Tirana, Shkodra, Gjirokastra, Saranda, Berati , Durrësi e Kruja, duke i konsideruara edhe si qendra te turizmit.  Ndërsa sot, rrjetet sociale gjithmonë e më shumë të intrigojnë me pamjet mahnitëse,  të papërshkrueshme të natyrës shqiptare, të pa ekspozuara më parë. 

Dimër, e verë, afër e larg, natyra po gumëzhin, fundjavat po gjallërohen, malet, luginat, shpellat, ujvarat e kanionet po presin çdo vit gjithmonë e më shumë vizitore vendas e të huaj. Ndërkohë që deri kohët e fundit, ka qënë e natyrshme eksporimi këtyra zonave të panjohura nga grupe të ndryshëm të mirëorganizuar, po shohim se po merr fill një tjetër trend i aventurës,ai i udhëtarëve të pavarur, që udhëtojnë vetëm apo në grupe prej 3-4 vetash për të vizituar dhe eskploruar në mënyrën e tyre dhe të pakushtëzuar çdo cep të Shqipërisë. 

Ky është një trend, në vet vete teje pozitiv, por mbart me vete edhe një rrezik të madh, atë të sigurisë së tyre në kushtet e mosnjohjes së ambjentit dhe mungesës së informacionit, faktor që mund të dëmtojë rëndë imazhim e turizmit shqiptar nëse nuk merren masa të menjëherëshme për ti paraprirë shkaqeve, për të mbështetur këtë segment vizitorësh me infomacionin dhe infrastrukturën e duhur  që do ti mundësonte atyre realizimin e ekperiencës së pritur, për të parandaluar aksidentet, dhe për të garantuar, mbi të gjitha,sigurinë e tyre.

Është kohë, kur të gjithë njësitë vendore, në bashkëpunim me operatorët lokale turistike, me organizata të shoqërisë civile apo edhe individe të caktuar, të dalin në terren dhe të skicojnë të gjithë shtigjet që shërbejnë për realizimin e një eksperience eksplorimimi,  të përgatisin shoqëruesit e tyre lokale, për çdo rast që mund të lipset shërbimi i tyre, si edhe të mundësojnë të gjithë informacionin e nevojshëm për një aventurë dhe eskperiencë sa më të sigurtë. 

Më konkretisht, duhet të jetë lehtësisht i disponueshëm informacioni i tillë si:  gjatësia e shtegut, kohëzgjatja në ecje, lloj i terrenit, vështirësitë dhe rreziqet, kushtet klimaterike, në çfarë kohe të vitit është i kalueshëm,  çfarë mund të vizitohet, cilat janë veçorite e natyre lokale, zone e mbrojtur, monumente natyrore, bota e egër, speciet që mund të shikohen dhe ato të kërcënuarat, gjeomonumentet, biomonumetnet, hidromonumentet. Ndërtimi i tabelave informuese përgjatë shtigjeve në formën e një sistemi stacionesh do të ishte një udhëprijës  shumë i dobishëm për çdo eksplorues.

Po kështu, një përshkrim mbi zakonet, traditat, vlerat social-kulturore të zonës, gastronomia etj, të përmbledhura bukur nëpër fletëpalosje, postera e broshura, së bashku me numrat e urgjencës lokale apo policisë për çdo rast nevoje të ndihmës së shpejtë, do ti bënin atraksionet tona: malet, luginat, shpellat, kanionet, ujvarat dhe në përgjithësi shtigjet tona më të sigurta, më mikpritëse dhe më të vizitueshme sado larg qofshin ato.


Comments

Popular posts from this blog

Mikpritja shqiptare, midis atraksionit dhe sherbimit turistik! Dritan ZAIMI,  Kontakt: dzaimi@gmail.com Nëse do të pyesinim një të huaj që viziton Shqipërinë se çfarë i ka lënë më shumë përshtypje  gjatë vizitës në vendin tonë, patjetër që pavarësisht  eksperiencave të tyre individuale, të gjithë do të vëjnë në pahë mikpritjen shqiptare, zakonin që befason dhe nuk të zhgënjen, ende! Sot, e ndeshim shpesh terminologjinë, industria e turizmit dhe mikpritjes, duke nënkuptuar lidhjen e fortë dhe të pashmangëshme që egziston midis turizmit dhe shërbimit të kujdesit ndaj klientëve. Në ndërtimin e një produkti turistik, merr shumë rëndësi imazhi i vendit që shërben si destinacion turistik, zakonisht  investohet shumë kohë dhe mjete për krijimin dhe mirëmbajtjen e imazhit pozitiv, por nuk është dashur të bëhej asnjë investim konkret që të krijohet imazhi pozitiv për mikpritjen shqiptare, sepse ai ka buruar natyrshëm nga tradita e popullit në shekuj, është përforcuar në historit
Po sikur....? Një Monument i Nënë Terezës në  Malin e Dajtit? Shkurt 2015 Dritan Zaimi Kontakt: dzaimi@gmail.com Shumë ide interesante kanë lindur me “po sikur...”. E ndërsa jo të gjitha idetë mund t’ja vlejnë të realizohen, jam partizan i mendimit se çdo ide ja vlen të thuhet e të dëgjohet. Shumë ide vdesin nga hezitimi për tu shprehur dhe shumë të tjera nga pamundësia e ideuesit për ti realizur vetë, por kur është fjala për një të mirë të përgjithëshme, çdo ide ja vlen të shprehet, ndoshta dikush tjetër ka mundësinë për ta realizuar. Po sikur të ndërtonim një monument të Nënë Terezës në majën më të lartë të Malit të Dajtit? Humanistja më e madha shqiptare,  fituesja e çmimit nobel meriton të nderohet në mënyrë dinjitoze.  Shumë njerëz në botë atë e njihnin kur ende nuk kishin dëgjuar asgjë për Shqipërinë, ajo ishte pasaporta ndërkombëtare e prezantimit të shumë shqiptarëve  në botë. “Vij nga vend i Nënë Terezës, Shqipëria” ishte prezantimi i përherëshëm i shumë

Letersi: Tregimi "Lumi"

Botuar per here te pare ne gazeten “Zeri i Rinise”, 1996. Nga: Dritan Zaimi Kontakt: dzaimi@gmail.com  LUMI Ishte prag pranvere. Kishte kohë që toka seç ndjente disa turbullira nga brenda, pak shqetësim. Dimri sapo kish kaluar dhe s’kishte qënë shumë i vështirë. Megjithatë ai seç i kishte grumbulluar diçka nga brenda që shtyhej e shtyhej për të gjetur një shteg për të dalë. Toka e dinte mirë këtë dhe po ndiente dhimbje gjithnjë e më të mëdha, gjersa një ditë, në të aguar, në rrëzë të një kodre u hap një burim i ri. Uji i pastër si kristal filloi të dalë. Cikërrima e tij filloi dëgjohej përreth. U verbua paksa nga drita e diellit pastaj u ambientua dhe filloi të shpërndahej përqark. Era i pushpuriti fytyrën dhe ai ende pa u mësuar mirë filloi të dridhej paksa. Tashmë po zvarritej përqark pa ndonjë qëllim të caktuar. Aty-këtu, pengohej paksa nga ndonjë grumbull dheu dhe stepej pak. Fytyra e tij ishte aq e pastër sa pemët përreth të cilat e vështronin nga sipër